คอร์ส HSK 1 พินอินและอักษรจีนพื้นฐาน

พินอิน คือระบบถอดเสียงภาษาจีนกลางด้วยอักษรโรมัน ช่วยเชื่อมเสียงพูดเข้ากับตัวอักษรจีนตัวย่อ ผู้เริ่มต้นจึงฝึกพูดก่อนจะจำตัวอักษรทั้งหมดได้ ตัวอย่างเช่น 拼音 pīn yīn แปลว่า การสะกดเสียง

พยางค์จีนประกอบด้วย พยัญชนะต้น และ เสียงท้าย พยัญชนะต้นเป็นเสียงเริ่มต้น เช่น b p m f d t n หรือ l ส่วนเสียงท้ายเป็นส่วนสระ เช่น a o e i u หรือ ü คำว่า 妈 mā แปลว่า แม่ เกิดจากพยัญชนะต้น m รวมกับเสียงท้าย a

เสียงวรรณยุกต์เปลี่ยนความหมาย จึงต้องฝึกออกเสียงตั้งแต่ต้น ภาษาจีนกลางมี วรรณยุกต์ 4 เสียง และ เสียงกลาง ได้แก่ mā แม่, má ป่าน, mǎ ม้า, mà ดุ และ ma คำถาม ฟังให้ชัดแล้วเลียนแบบ เพราะพยางค์เดียวกันอาจหมายถึงสิ่งต่างกัน

เครื่องหมายวรรณยุกต์เขียนไว้บนสระหลัก ใช้ลำดับ a ก่อน แล้วจึง o หรือ e จากนั้น i หรือ u คำว่า 你好 เขียนว่า nǐ hǎo มีเครื่องหมายบน i และ a แปลว่า สวัสดี ส่วนเสียงกลางไม่มีเครื่องหมาย เช่น ma ใน 好吗 hǎo ma แปลว่า ดีไหม

เมื่อจับเสียงเดี่ยวได้แล้ว ฝึก คู่เสียงวรรณยุกต์ พูด 很好 hěn hǎo ดีมาก หรือ 妈妈 māma แม่ ซ้ำ ๆ กลยุทธ์ที่ดีที่สุดคืออ่านพินอินออกเสียงดัง ฟังเสียงเจ้าของภาษา แล้วเขียนตัวอักษรพร้อมพูดออกเสียง เพื่อเชื่อมเสียง เครื่องหมาย และตัวอักษรเข้าด้วยกัน

เคล็ดลับฝึกฝน พื้นฐานพินอินและโทนเสียง HSK 1: ทบทวนบทเรียนนี้ในเวลาสั้น ๆ ทุกวัน หลังทำแบบฝึกหัดแต่ละข้อให้บอกกฎหรือขั้นตอนที่ใช้ ถ้าบอกไม่ได้ ให้ทบทวนหัวข้อนั้นก่อนไปต่อ ความสม่ำเสมอช่วยจำได้ดีกว่าการอ่านนาน ๆ ครั้งเดียว

เริ่มจากคำทักทายที่ใช้บ่อยที่สุด 你好 nǐ hǎo แปลว่า สวัสดี เมื่อพูดกับผู้ใหญ่ ผู้บังคับบัญชา หรือคนที่ไม่สนิท ให้ใช้รูปสุภาพ 您好 nín hǎo แปลว่า สวัสดี (สุภาพ) ต้องออกเสียงวรรณยุกต์ของ nǐ และ nín ให้ชัดเจน

การแนะนำตัวใช้โครงสร้าง 我叫... wǒ jiào ... แปลว่า ฉันชื่อ ... หรือ 我是... wǒ shì ... แปลว่า ฉันคือ ... เช่น 我叫李明 wǒ jiào lǐ míng แปลว่า ฉันชื่อหลี่หมิง

เมื่อถามสัญชาติ พูดว่า 你是哪国人？ nǐ shì nǎ guó rén? แปลว่า คุณเป็นคนชาติไหน? ตอบว่า 我是泰国人 wǒ shì tàiguó rén ฉันเป็นคนไทย หรือ 我是印尼人 wǒ shì yìnní rén ฉันเป็นคนอินโดนีเซีย

คำสรรพนามพื้นฐาน: 我 wǒ ฉัน, 你 nǐ คุณ, 他 tā เขา (ผู้ชาย), 她 tā เธอ และ 我们 wǒmen เรา สังเกตว่า 他 กับ 她 เขียนต่างกันแต่ออกเสียงเหมือนกัน

เพิ่มคำเกี่ยวกับคนง่าย ๆ: 人 rén คน, 朋友 péngyou เพื่อน, 老师 lǎoshī ครู และ 学生 xuéshēng นักเรียน ฝึกสลับบทบาท ถามชื่อ บอกสัญชาติ แล้วแนะนำเพื่อนของคุณ

เคล็ดลับฝึกฝน คำทักทายและการแนะนำตัว: ทบทวนบทเรียนนี้ในเวลาสั้น ๆ ทุกวัน หลังทำแบบฝึกหัดแต่ละข้อให้บอกกฎหรือขั้นตอนที่ใช้ ถ้าบอกไม่ได้ ให้ทบทวนหัวข้อนั้นก่อนไปต่อ ความสม่ำเสมอช่วยจำได้ดีกว่าการอ่านนาน ๆ ครั้งเดียว

เริ่มจากตัวเลข 0 ถึง 10: 零 líng, 一 yī, 二 èr, 三 sān, 四 sì, 五 wǔ, 六 liù, 七 qī, 八 bā, 九 jiǔ และ 十 shí ตัวเลข 11-19 ใช้ 十 นำหน้า เช่น 十二 shí èr สิบสอง ส่วนเลขหลักสิบใช้ 二十 èrshí ยี่สิบ

คำถาม 几 jǐ แปลว่า เท่าไร ใช้กับจำนวนน้อยหรือเลขต่ำกว่าสิบ เมื่อถามอายุ พูดว่า 你几岁？ nǐ jǐ suì? แปลว่า คุณอายุเท่าไร? แล้วตอบ 我十岁 wǒ shí suì ฉันอายุสิบขวบ

เรื่องเวลา ถามว่า 现在几点？ xiànzài jǐ diǎn? แปลว่า ตอนนี้กี่โมง? คำตอบง่าย ๆ เช่น 三点 sān diǎn สามนาฬิกา หรือ 三点半 sān diǎn bàn สามโมงครึ่ง นาทีเรียกว่า 分 fēn เช่น 三点十分 sān diǎn shí fēn สามนาฬิกาสิบนาที

รู้จักวัน: 今天 jīntiān วันนี้, 明天 míngtiān พรุ่งนี้ และ 昨天 zuótiān เมื่อวาน วันในสัปดาห์สร้างจาก 星期 xīngqī บวกตัวเลข: 星期一 วันจันทร์, 星期二 วันอังคาร ไปเรื่อย ๆ

ครอบครัวเป็นหัวข้อสำคัญของ HSK 1: 爸爸 bàba พ่อ, 妈妈 māma แม่, 哥哥 gēge พี่ชาย, 姐姐 jiějie พี่สาว, 妹妹 mèimei น้องสาว และ 弟弟 dìdi น้องชาย ใช้ 我的家 wǒ de jiā แปลว่า ครอบครัวของฉัน เวลาเล่าเรื่อง

กลยุทธ์ฝึก: นำตัวเลขไปรวมกับอายุ เวลา และวันในประโยคสั้น ๆ เขียนรายชื่อครอบครัวเป็นตัวอักษรจีน แล้วถาม 你家有几人？ nǐ jiā yǒu jǐ rén? แปลว่า ครอบครัวคุณมีกี่คน?

เคล็ดลับฝึกฝน ตัวเลข เวลา และครอบครัว: ทบทวนบทเรียนนี้ในเวลาสั้น ๆ ทุกวัน หลังทำแบบฝึกหัดแต่ละข้อให้บอกกฎหรือขั้นตอนที่ใช้ ถ้าบอกไม่ได้ ให้ทบทวนหัวข้อนั้นก่อนไปต่อ ความสม่ำเสมอช่วยจำได้ดีกว่าการอ่านนาน ๆ ครั้งเดียว

รู้จักสถานที่สำคัญสี่แห่ง: 学校 xuéxiào โรงเรียน, 家 jiā บ้าน, 商店 shāngdiàn ร้านค้า และ 医院 yīyuàn โรงพยาบาล ใช้ 在 zài แปลว่า อยู่ที่ เพื่อบอกสถานที่ เช่น 我在学校 wǒ zài xuéxiào แปลว่า ฉันอยู่ที่โรงเรียน

อาหารและเครื่องดื่มพื้นฐาน: 茶 chá ชา, 米饭 mǐfàn ข้าวสวย, 水 shuǐ น้ำ และ 苹果 píngguǒ แอปเปิล คำเหล่านี้พบบ่อยในข้อสอบพินอิน วรรณยุกต์ และตัวอักษร ควรจำพร้อมรูปเขียน

สิ่งของในชีวิตประจำวันก็สำคัญ: 书 shū หนังสือ, 笔 bǐ ปากกา, 桌子 zhuōzi โต๊ะ, 椅子 yǐzi เก้าอี้ และ 手机 shǒujī โทรศัพท์มือถือ พยายามเรียกชื่อสิ่งของรอบตัวทุกครั้งที่เห็น

คำลักษณนามอยู่ระหว่างตัวเลขกับคำนาม 个 gè เป็นคำลักษณนามทั่วไป เช่น 一个苹果 yī gè píngguǒ แปลว่า แอปเปิลหนึ่งลูก ส่วน 杯 bēi ใช้กับเครื่องดื่มในแก้ว เช่น 一杯茶 yī bēi chá แปลว่า ชาหนึ่งถ้วย

นำสถานที่กับสิ่งของมาเชื่อมกัน: 我去商店 wǒ qù shāngdiàn แปลว่า ฉันไปร้านค้า และ 我要一杯水 wǒ yào yī bēi shuǐ แปลว่า ฉันขอน้ำหนึ่งแก้ว ลำดับคำแบบนี้สร้างประโยคง่าย ๆ ที่ใช้ได้ทันที

กลยุทธ์: จัดกลุ่มคำศัพท์ตามบริบท เช่น ที่โรงเรียน ที่บ้าน หรือ ที่ร้านค้า ฝึกด้วยรูปภาพ แล้วแต่งประโยคใหม่สามประโยคโดยใช้ 个 และ 杯

เคล็ดลับฝึกฝน สถานที่ อาหาร และสิ่งของในชีวิตประจำวัน: ทบทวนบทเรียนนี้ในเวลาสั้น ๆ ทุกวัน หลังทำแบบฝึกหัดแต่ละข้อให้บอกกฎหรือขั้นตอนที่ใช้ ถ้าบอกไม่ได้ ให้ทบทวนหัวข้อนั้นก่อนไปต่อ ความสม่ำเสมอช่วยจำได้ดีกว่าการอ่านนาน ๆ ครั้งเดียว

คำกริยาหลักเปิดประโยคได้หลายแบบ: 是 shì เป็น/คือ, 有 yǒu มี, 去 qù ไป และ 来 lái มา เช่น 我是学生 wǒ shì xuéshēng แปลว่า ฉันเป็นนักเรียน และ 我有书 wǒ yǒu shū แปลว่า ฉันมีหนังสือ

คำกริยาในชีวิตประจำวันถัดมา: 吃 chī กิน, 喝 hē ดื่ม, 看 kàn ดู/เห็น และ 说 shuō พูด ใช้ในประโยคสั้น เช่น 我吃苹果 wǒ chī píngguǒ แปลว่า ฉันกินแอปเปิล

โครงสร้างประโยคพื้นฐานของ HSK 1 คือ ประธาน + กริยา + กรรม: 他喝茶 tā hē chá แปลว่า เขาดื่มชา สำหรับปฏิเสธ วาง 不 bù หน้ากริยา: 我不喝茶 wǒ bù hē chá แปลว่า ฉันไม่ดื่มชา

เปลี่ยนประโยคเป็นคำถามด้วยคำ 吗 ma ต่อท้าย: 你吃米饭吗？ nǐ chī mǐfàn ma? แปลว่า คุณกินข้าวไหม? โครงสร้างนี้ใช้กับ 去 看 และ 说 ได้เช่นกัน ฉะนั้นรูปแบบเดียวใช้ได้หลายสถานการณ์

เพื่อจำระยะยาว ให้ใช้ การทบทวนแบบเว้นระยะ ทบทวนคำศัพท์วันนี้ในวันพรุ่งนี้ จากนั้นสามวันถัดมา แล้วอีกหนึ่งสัปดาห์ถัดมา ใช้คำกริยาอย่างจริงจังโดยแต่งประโยคเอง ไม่ใช่แค่อ่านรายการคำศัพท์

เวลาทำข้อสอบจำลอง อ่านโจทย์สองครั้งแล้วตัดสินว่าข้อสอบวัดพินอิน วรรณยุกต์ ตัวอักษร หรือความหมาย ขีดฆ่าตัวเลือกที่ผิดชัดเจน ใช้บริบทช่วย และอย่าใช้เวลานานเกินไปกับข้อเดียว เสร็จแล้วตรวจคำตอบและจดคำที่ยังผิดไว้ทบทวน

เคล็ดลับฝึกฝน คำกริยาทั่วไปและกลยุทธ์การทบทวน: ทบทวนบทเรียนนี้ในเวลาสั้น ๆ ทุกวัน หลังทำแบบฝึกหัดแต่ละข้อให้บอกกฎหรือขั้นตอนที่ใช้ ถ้าบอกไม่ได้ ให้ทบทวนหัวข้อนั้นก่อนไปต่อ ความสม่ำเสมอช่วยจำได้ดีกว่าการอ่านนาน ๆ ครั้งเดียว